Перакантавацца і ня стаць нягеглай - задача-максімум на бліжэйшыя суткі.
А потым нарэшце лета, сон і ўсячаскае разлажэніе)))

Ух і бабахне зараз!))))

"Гэты час вельмі адметны для асабістага жыцця Якуба Коласа. У жніўні 1912 г. на хутары Смольня, каля вёскі Мікалаеўшчына, адбылася яго першая сустрэча з Янкам Купалам, якая паклала пачатак іх сяброўству."

<...>"Вы ўзляціце хоць на час які,
Выбіваюся з астатніх сіл.
Дайце вы грудзям, гэй, вальней ўздыхнуць!
Дайце вы крылам, гэй, шырэй ўзмахнуць!"
Не паслухалі птахі лебедзя.
Пацямнела у яго ў вачах,
Крыллі ўрэшце падламаліся,
Галава ў ваду апусцілася.
I пайшоў на дно мора сіняга
Страцім-лебедзь - моцны, горды птах.

Ад усіх цяпер патомкі ёсць,
Ды няма адных - Страцімавых.

Максім Багдановіч

карочэ, у злакантакце ё такая штучка-забаўка, з назвай "генератар слоганаў": упісваеш слова ў акенца - і табе выдаюць гатовы рэкламны слоган. вось што атрымліваецца са словам лука:

лука. Полный лука.
Приобретая сейчас два лука, вы получаете подарок.
лука поможет вам бросить курить.
лука. За качество отвечаю.
лука: А я могу больше!
лука защищает и зубы, и корни.
лука - мужчинам, которые любят женщин, которые любят мужчин.
Наш тренированный лука не даст вам скучать!
С новым лука! С Новым Счастьем!
Весело и вкусно! лука!
Вы можете использовать лука для очистки стекол.
О сколько нам открытий чудных.. -А. С. лука.
Есть идея, есть лука.
Мой мир. Мой лука.
Пятна и ржавчину удалит новый лука.
Если вы видите лука, значит это не ваш лука.
Все дороги ведут в лука.
лука. Поверь своим глазам.

і г.д., і г.д.))))

Чота мне падаецца, што я зараз з радасьцю схадзіла б на канцэрт НРМ. Настальгія:)

як толькі зьбіраюся невесьці парадак у сваёй папцы, абавязкова знаходжу там нешта цікавае і забіваю вечар на знойдзеную штучку. апошнім разам гэта было нягледжанае, і, як высьветлілася пазьней, не зусім устаўляльнае, кінцо "Самота ў сеціве". цікава, што новенькага я знайду ў гэтых страшных гушчарах сёння?:)

Адным з самых фіговых перажыткаў савецкай сістэмы адукацыі ў нас з'яўляецца дыстанцыя паміж выкладчыкам і студэнтам.
А як жа файна хадзіць з выкладчыкам на піва. Хай ён і з Балгарыі. Усё адно наш Грыгар - мілашка:)

А насамрэч, прорва паміж большасьцю беларускіх выкладчыкаў і студэнтамі проста жахлівая:(

У аўтобусе дваццаць восьмага маршрута сёння падслухала адзін маналог. Дакладней, дыялог, але словаў, што належалі мужчыну-суразмоуцу я не разьбірала. Сутнасць была ў тым, што жанчына тлумачыла гучанне назваў прыпынкаў па-беларуску, якія абвяшчаў "голас зьверху":
- Вот это ж граф был ОдоЕвский, а они назвали как АдОеўскі. Вот и ходи, доказывай, что хочешь. Улица Есенина тебя удивила? (гэта яна зьвярталася да мужа(?)) Почему Ясеніна? Вот проспект же тоже Скорины был, а они перевели ега как Скарыны. Как Скарыны перевели. И доказывай ходи, не докажешь ничего.
Няведанне націскаў і банльных правілаў пра зацьвярдзелыя і першы пераднаціскны склад мяне мала кранула і зьдзівіла. Але тое, што у чалавека нават думкі ня ўзьнікла, што прозьвішча Скарыны маглі перакласці не з расейскай на беларускую, а наадварот, мяне забіла.
пладзецеся і множцеся.

Pink Floyd зараз ідзе як бальзам

я тупею.

Стомленасьць бярэ сваё. Сілы сышлі на славянскі вечар, вучобу і трооошачкі асабістага. У выніку: сёньня серада - а я ўжо проста высмактаная дашчэнту маса. А наперадзе цудоўныя віленскія выходныя. Зараз я лягу спаць, заўтра ў 6:30 зазьвініць будзільнік. Пачнецца чацьвер. Чацьвер будзе файным, нягледзячы на практычныя, да якіх мне ўлом рыхтавацца. Нягледзячы на цёцю з хранічным неда... недахопам мужчынскай ласкі. У мяне будуць сілы. І хай сабе пад вечар я зноў буду спустошаная. Але гэта так цудоўна. Прыгадваецца рэклама з national geographik наконт таго, што толькі трэцяя ці чацьвёртая частка жыцьця застаецца на само жыцьцё. Таму ўсё клёва. Сан іс шайнінг, вэзэр іс найс, лайф із гут) А ўсё астатняе - яно пасьпеецца)

эх і падсела я на гэтую штуку) рве моск) першы раз яно глядзіцца вапшчэ жорстка, потым лягчэй)
для такіх жа НЕбагемістаў, як я, з перакладам))


І пераробка-ржака пра грузчыка)))))

таварыш Ч. з кафедры славянскіх літаратур - гэта проста ужос. абарона прайшла жахліва. цяпер толькі мова і катеося.

апошні дзень з гарачай вадой... эх, сумна расставацца з дабротамі цывілізацыі)))

Чэрэз маё акно добра чуваць ляманты масавага сьвяточнага гуляньня на "Белай дачы". Ужос. Хоць бы сьпяваць умелі.

Калі людзі сыходзяць, застаецца адно пытаньне: "Чаму?" Але, калі яны сыходзяць па ўласным жаданьні, "Чаму" узмацьняецца ў разы.
Страшна. Незразумела. Нечакана.
Няпраўда.

У мяне толькі адно пытаньне: што Мезін будзе рабіць з усімі надоранымі гадзіньнікамі?))